2.2.4. Enterobacter cloacae

Άλλο ένα βακτήριο που έδειξε επίσης διασταυρούμενη παθογένεση είναι το Enterobacter cloacae, ένα σημαντικό ενδονοσοκομειακό παθογόνο που προκαλεί βακτηριαιμία, λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών ιστών και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Το Ε. cloacae συνθέτει κυτταροτοξίνη II που μοιάζει με τη Shiga, η οποία συνδέεται με το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο στα βρέφη. Πρόλο που υπάρχουν αποδείξεις ότι το Ε. cloacae εξελίσσεται για να αποικίσει τον ανθρώπινο ξενιστή, έχει επίσης ταυτοποιηθεί ως ο αιτιολογικός παράγοντας της ασθένειας γκρι πυρήνας του φυτού macadamia (Macadamia integrifolia). Η έναρξη της νόσου επηρεάζει όχι μόνο την ποιότητα των καρπών που παράγονται από το δέντρο, αλλά οδηγεί σε γκρι χρωματισμό και άσχημη μυρωδιά. Το Ε.cloacae προκαλεί επίσης βακτηριακή μαλακή σήψη των φρούτων του φυτού δράκος (Hylocereus spp.), βακτηριακή σήψη των φύλλων σε ορχιδέες Odontioda orchids, και είναι επίσης υπεύθυνo για το εσωτερικό κιτρίνισμα της παπάγιας και το σάπισμα των κρεμμυδιών.

Το Enterobacter προκαλεί τη φαιά σήψη στα κεφάλια των κρεμμυδιών μετά τη συγκομιδή, την ξήρανση και την αποθήκευση. Τα ίχνη της αποσύνθεσης συνήθως εμφανίζονται σε ορισμένες φλούδες του βολβού, ενώ στον ιστό αναπτύσσονται καφέ κύκλοι που είναι σαφώς ορατά όταν κοπεί ένα κρεμμύδι στο μισό. Κατά την αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων κρεμμυδιού, όπου η συχνότητα της σήψης που προκαλείται από το Enterobacter είναι > 2,5%, τότε ολόκληρη η παρτίδα δεν μπορεί να πουληθεί και αυτό οδηγεί σε σημαντική ζημιά για τον παραγωγό.

Οι λοιμογόνοι παράγοντες και οι μηχανισμοί του Ε cloacae για την πρόκληση ασθενειών των φυτών είναι ακόμα άγνωστοι, γεγονός που καθιστά δύσκολη και περιορίζει την ανάπτυξη μεθόδων για τον έλεγχο αυτού του φυτοπαθογόνου.