2.2 Ανθρώπινα παθογόνα που μπορουν να μολύνουν τα φυτά

Η κεντρώα κατανόησή μας της αιτιολογίας των ανθρώπινων ασθενειών οδηγεί συχνά σε ριζικές παραδοχές ότι τα ανθρώπινα παθογόνα βακτήρια συνδέονται με μια μόνο πηγή – τον άνθρωπο. Είδη του γένους Salmonella, Serratia, Enterobacter και Enterococcus συνήθως θεωρούνται κυρίως προβληματικά ανθρώπινα παθογόνα που βρίσκονται συνήθως στο περιβάλλον των νοσοκομείων, προκαλούν τροφικές δηλητηριάσεις, γενικές λοιμώξεις και σηψαιμία. Αλλά και άλλα βακτηριακά είδη που προκαλούν ασθένειες του δέρματος, πληγές και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (π.χ. Β. cereus, Proteus vulgaris) μπορούν να απομονωθούν ως κύρια συστατικά του περιβάλλοντος της ριζόσφαιρας.

Μια σειρά από ανθρώπινα βακτηριακά παθογόνα είναι σε θέση να αποικίσουν και να προκαλέσουν ασθένεια σε έναν αριθμό φυτικών πηγών. Αυτοί συχνότατα εισέρχονται στον ιστό της ρίζας στις περιοχές της πλευρικής εμφάνισης της ρίζας και αναπτύσσονται στουν φυτικούς ιστούς. Ο κίνδυνος έμφάνισης ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων στη ριζόσφαιρα ευνοείται από διάφορους παράγοντες: υψηλή θρεπτική περιεκτικότητα, προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία, η παρουσία στρωμάτων νερού για τη διασπορά και την πρόληψη της ξήρανσης. Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς η διείσδυση ανθρώπινων παθογόνων ελέγχεται από την πληθώρα των πολυποίκιλων τοπικών ριζοσφαιρικών μικροβιακών κοινοτήτων που παρέχουν ένα φράγμα ενάντια στην εισβολή των ανθρώπινων παθογόνων. Για παράδειγμα, η ανάπτυξη της S. enterica και του E. coli: O157 Η7 στις ρίζες του Arabidopsis thaliana αναστέλλεται έντονα από τα ριζοσφαιρικά στελέχη του Enterobacter asburiae. Ωστόσο, πολλά ανθρώπινα παθογόνα βακτήρια μπορούν να είναι άκρως ανταγωνιστικά για θρεπτικές ουσίες και να παράγουν διάφορες αντιμικροβιακές μεταβολίτες που τους επιτρέπουν να αποικίσουν και να πολλαπλασιάζονται επί των φυτικών επιφανειών με την παρουσία των αυτόχθονων μικροβιακών κοινοτήτων. Είναι ενδιαφέρον ότι οι μηχανισμοί που συμμετέχουν στον αποικιοποίηση της ριζόσφαιρας και η αντιμικροβιακή δράση των ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων φαίνεται να είναι παρόμοια με τους μηχανισμούς που συμμετέχουν στην λοιμογόνο δύναμη και στον αποικισμό των ανθρώπινων ιστών.