2.2 Εθνική Στρατηγική για την Αειφορία

2.2 Εθνική Στρατηγική για την Αειφορία

Η εθνική στρατηγική για την αειφορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας φαίνεται πολύ θετική (επίσημα). Παρακάτω θα παρουσιαστούν όχι μόνο τα τωρινά στοιχεία των τιμών για την αειφορία στη Γερμανία, αλλά επίσης θα διευκρινιστούν και οι προοπτικές σε αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, η μετέπειτα σύγκριση των στατιστικών στοιχείων σχετικά με τις προοπτικές στο επίπεδο της ΕΕ, ωστόσο, είναι μερική, δηλ. σχετική.

Η γερμανική στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη εγκρίθηκε το 2002. Από τότε αυτή ορίζει τις διαδικασίες για την αειφόρο ανάπτυξη στη Γερμανία. Φέρει τον τίτλο «Προοπτικές για τη Γερμανία» και περιλαμβάνει συγκεκριμένα καθήκοντα και συγκεκριμένους στόχους.

Η τάσεις στην εθνική στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη είναι η ισότητα μεταξύ των γενεών, η ποιότητα ζωής, η κοινωνική συνοχή και η διεθνή ευθύνη. Αυτοί οι δείκτες προσδιορίστηκαν με μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους της στρατηγικής. Παραδείγματα: μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2020 κατά 40%, μείωση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην ενεργειακή κατανάλωση κατά 60% έως το 2050 και μέχρι το 2015 το ένα τέταρτο της μεταφοράς εμπορευμάτων να πραγματοποιείται σιδηροδρομικώς.

Η Γερμανία ήδη λαμβάνει το ένα τέταρτο της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αυτό μειώνει δραματικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Σε σύγκριση με το 1990, το 2012 οι εκπομπές μειώθηκαν κατά 25,5%.

2.2.1.Η Προοπτική

Το 1992, τα Ηνωμένα Έθνη στάθηκαν πίσω από το μοντέλο της αειφόρου ανάπτυξης. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο εγκρίθηκε ένα παγκόσμιο πρόγραμμα δράσης. Με το «Πρόγραμμα 21», κάθε μία από τις 170 χώρες που υπέγραψαν το έγγραφο, συμφώνησε να εφαρμόσει το μοντέλο σε εθνικό επίπεδο σε όλους τους τομείς της πολιτικής, με τη συμμετοχή της κοινωνίας και της οικονομίας. Η Γερμανία υπέγραψε επίσης.

Κατά συνέπεια, το 2002 η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εισήγαγε την στρατηγική «Προοπτικές για τη Γερμανία». Το πρόγραμμα μέτρων για το 2010 της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης θεσπίζει τα μέτρα που θα συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της αειφορίας. Η στρατηγική και τα μεμονωμένα μέτρα συνεχώς βελτιώνονται. Για το σκοπό αυτό, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δημοσιεύει τακτικά (κάθε τέσσερα χρόνια) εκθέσεις προόδου. Κάθε δύο χρόνια, οι ενημερωτικοί δείκτες αναφέρουν λεπτομερώς σχετικά με το πώς έχουν εξελιχθεί οι κύριοι τομείς των αειφόρων πολιτικών.

Η στρατηγική εφαρμόζεται λεπτομερώς στο περιεχόμενό της. Είναι η βάση για πολιτικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στη συμπεριφορά των επιχειρήσεων και των καταναλωτών. Πολύ πέρα ​​από την περιβαλλοντική πρόκληση, η έννοια χρησιμοποιειται και ως οδηγός για δράση στη συνολική αειφόρο πολιτική. Αυτή περιλαμβάνει τη συνολική ευθύνη για την οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική αειφόρο ανάπτυξη για όλες τις γενιές.

2.2.2 Αρχές της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη

Οι κατευθυντήριες γραμμές δείχνουν το δρόμο, την κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να κινείται η Γερμανία για να γίνει πιο σταθερή. Αυτές καλύπτουν το φάσμα της «Δικαιοσύνης μεταξύ των γενεών - Ποιότητας της ζωής - Κοινωνικής συνοχής και της διεθνούς ευθύνης».

1. Δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές θα απαιτείται ένα νέο συμβόλαιο μεταξύ των γενεών, το οποίο επικεντρώνεται στην ισορροπία των συμφερόντων μεταξύ τους. Αυτό περιλαμβάνει τη μείωση του δημόσιου χρέους, τη μεταρρύθμιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και τη διατήρηση των φυσικών θεμελίων της ζωής.

Η ηθική αρχή της αειφόρου ανάπτυξης είναι: Κάθε γενιά πρέπει να λύνει τα δικά της προβλήματα και δεν πρέπει να επιβαρύνει τις μελλοντικές γενιές. Οι πολέμιοι αυτής της αρχής διεξάγουν μια οικονομική και κοινωνική πολιτική της πίστωσης και αφήνουν τις μελλοντικές γενιές με αυξανόμενο δημόσιο χρέος. Το ίδιο ισχύει και όταν οι επενδύσεις για το οικονομικό μέλλον παραμελούνται και αντ’αυτού έρχεται στο προσκήνιο η ταχύτερη και ευκολότερη κατανάλωση.

2. Ποιότητα της ζωής

Η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης είναι ζωτικής σημασίας και έχει απλή ουσία: καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους, τώρα και στο μέλλον. Όλοι πρέπει να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους - να μαθαίνουν, να εργάζονται, να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον εαυτό τους και τους άλλους. Και αυτό είναι ενσωματωμένο σε ένα δίκτυο κοινωνικών σχέσεων σε ένα υγιές και ασφαλές περιβάλλον.

Το υγιές περιβάλλον είναι μεγάλης σημασίας για την ποιότητα ζωής. Όμως, η ποιότητα ζωής σημαίνει και περισσότερα. Αυτή περιλαμβάνει την υγεία, τις ευκαιρίες για προσωπική ανάπτυξη, ικανοποιητική εργασία, αξιοπρεπή στέγαση, επαρκές εισόδημα και κοινωνική αναγνώριση. Περιλαμβάνει, επίσης, καλά σχολεία, καλή και ασφαλή πόλη, με ανεπτυγμένη πολιτιστική ζωή.

3. Κοινωνική συνοχή

Η κοινωνική διάσταση της αειφόρου ανάπτυξης χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:

• την πρόληψη της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού,
• την πρόληψη της διαίρεσης της κοινωνίας σε νικητές και ηττημένους
• την ένταξη όλων των ομάδων του πληθυσμού στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

Η πρόκληση για την κυβέρνηση είναι να εξασφαλίσει αρκετές ευκαιρίες κατάρτισης για νέες ή τροποποιημένες δραστηριότητες. Πρέπει επίσης να διασφαλίσει αποτελεσματικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

4. Διεθνής ευθύνη

Η ενοποίηση του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης ήταν η υπόσχεση των ανεπτυγμένων χωρών κατά τη Διάσκεψη του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992. Η ενοποίηση των δύο στόχων σε διεθνές πλάνο χρησιμοποιείται ως βάση για την παγκόσμια στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη. Για παράδειγμα, το καθαρό νερό και το γόνιμο έδαφος είναι η βάση για την οικονομική ανάπτυξη για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες. Από την άλλη πλευρά, η φτώχεια και η έλλειψη οικονομικών εναλλακτικών λύσεων οδηγούν σε υπερεκμετάλλευση του εδάφους, η οποία παρατηρείται ως αποτέλεσμα σε αυτές τις χώρες.

Αρχή: κάθε γενιά πρέπει να λύσει τα δικά της προβλήματα και να μην επιβαρύνει την επόμενη γενιά. Θα πρέπει επίσης να αναλάβει τη φροντίδα για τα προβλέψιμα μελλοντικά προβλήματα. Αυτό ισχύει και για τη διατήρηση των φυσικών πόρων, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και τα δημογραφικά προβλήματα.

Η διαχείριση της βιωσιμότητας σημαίνει καλύτερη χρήση των θεσμών ελέγχου, κατά την έννοια της αειφόρου ανάπτυξης. δεν είναι αρκετό να έχεις στόχους. Η βιωσιμότητα πρέπει πρώτα να διεξάγεται οργανωμένα, έτσι θα επικρατήσει στην πολιτική και στην κοινωνία.

Ο βασικός πόρος στο δρόμο από τη θεωρία στην πράξη είναι οι κανόνες για τη διαχείρισης της βιωσιμότητας. Ως συμπλήρωμα στην παραπάνω αρχή, υπάρχουν κανόνες για τους επιμέρους τομείς δράσης. Ο κανόνας για το περιβάλλον κανόνας είναι ότι οι πόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στο βαθμό που αυξάνονται ή αναγεννώνται. Οι δημόσιοι προϋπολογισμοί ασχολούνται με την ισότητα των γενεών. Πρέπει να αποτραπεί η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός.

2.2.3 Κανόνες διαχείρισης

• Οι πολίτες, οι παραγωγοί και οι καταναλωτές, οι επιχειρήσεις και τα συνδικάτα, οι επιτημονικοί κύκλοι, οι εκκλησίες και οι ενώσεις αποτελούν τους βασικούς παράγοντες μαζί με το κράτος στον τομέα της αειφόρου ανάπτυξης. Από αυτούς αναμένεται να συμμετάσχουν στο δημόσιο διάλογο για το μοντέλο της βιώσιμης ανάπτυξης. Θα πρέπει να είναι αυτο-κατευθυνόμενοι στις αποφάσεις και τις δράσεις τους σε σχέση με αυτούς τους στόχους.
• Οι εταιρείες είναι υπεύθυνες για την παραγωγή τους και τα προϊόντα τους. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή πληροφοριών στους καταναλωτές σχετικά με τις υγειονομικές και περιβαλλοντικές ιδιότητες των προϊόντων και τις βιώσιμες μεθόδους παραγωγής. Ο καταναλωτής είναι υπεύθυνος για την επιλογή του προϊόντος και την κοινωνική και φιλική προς το περιβάλλον χρήση του.
• Οι ανανεώσιμες φυσικές πηγές (όπως η ξυλεία και τα αλιευτικά αποθέματα) μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στο πλαίσιο της ικανότητάς τους να αναγεννώνται με την πάροδο του χρόνου. Οι μη ανανεώσιμες φυσικές πηγές (όπως τα ορυκτά και τα ορυκτά καύσιμα) μπορεί να χρησιμοποιούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα μόνο στο βαθμό που η λειτουργία τους μπορεί να αντικατασταθεί από άλλα υλικά, ή από άλλες πηγές ενέργειας. Η απελευθέρωση ουσιών και ενέργειας δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από ό,τι η προσαρμοστικότητα των οικοσυστημάτων σε μακροπρόθεσμη βάση: για παράδειγμα, το κλίμα, τα δάση και οι ωκεανοί.

Πρέπει να αποφεύγονται οι κίνδυνοι και οι μη αποδεκτοί κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία:

• Η διαρθρωτική αλλαγή που επέφερε η τεχνολογική εξέλιξη και ο διεθνής ανταγωνισμός θα πρέπει να γίνει οικονομικά επιτυχής και να χτιστεί σύμφωνα με το περιβάλλον και την κοινωνία. Για το σκοπό αυτό, οι επιμέρους τομείς της πολιτικής θα πρέπει να ενσωματωθούν, έτσι ώστε η οικονομική ανάπτυξη, η υψηλή απασχόληση, η κοινωνική συνοχή και η προστασία του περιβάλλοντος να συμβαδίζουν.
• Η κατανάλωση ενέργειας και των πόρων και οι μεταφορικές υπηρεσίες θα πρέπει να διαχωριστούν από την οικονομική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, είναι επιθυμητό η αύξηση της ανάπτυξης που σχετίζονται με την ανάγκη για πηγές ενέργειας και υπηρεσίες μεταφορών να αντισταθμίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό μέσω της αύξησης της αποτελεσματικότητας.
• Οι δημόσιοι προϋπολογισμοί πρέπει να φροντίσουν για την ισότητα μεταξύ των γενεών. Οι ομοσπονδιακές, κρατικές και τοπικές αρχές πρέπει να προετοιμάσουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς το συντομότερο δυνατό και να μειώνουν συνεχώς το χρέος σε κάθε επόμενο στάδιο.
• Η βιώσιμη αγροτική οικονομία θα πρέπει να είναι φυσική και φιλική προς το περιβάλλον. Αυτή θα πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις για φιλική προς το περιβάλλον κτηνοτροφία και πρόληψη, ειδικά όταν αφορά την υγεία.
• Η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, η αποφυγή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού όσο το δυνατόν περισσότερο. Όλες οι δυνατότητες για τη συμμετοχή των διαφόρων κοινωνικών τάξεων στην οικονομική ανάπτυξη είναι ανοιχτές. Ο καθένας θα πρέπει να συμμετέχει στην κοινωνική και πολιτική ζωή.
• Το διεθνές πλαίσιο θα πρέπει να σχεδιαστεί έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ζούν με αξιοπρέπεια σε όλες τις χώρες. Πρέπει να συμμετέχουν στην οικονομική ανάπτυξη. Το περιβάλλον και η ανάπτυξη αποτελούν ένα σύνολο, μια μονάδα. Σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, η καταπολέμηση της φτώχειας θα πρέπει να συνδέεται με τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιώματων, συμπεριλαμβανομένης και της οικονομικής ανάπτυξης, της προστασίας του περιβάλλοντος και της καλής διακυβέρνησης.

2.2.4 Δείκτες και στόχοι

Οι δείκτες δείχνουν πού βρισκόμαστε στην πορεία προς την αειφόρο ανάπτυξη. Οι στόχοι καθορίζουν την ανάγκη για σαφείς δράσεις και είναι σημαντικοί για την επιτυχή έλεγχο.

Παρακολούθηση: κάθε τέσσερα χρόνια η έκθεση για την πρόοδο παρουσιάζει την κατάσταση της βιώσιμης ανάπτυξης. Αυτή θα πρέπει να συμπληρώνεται από μια διετή έκθεση της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας, η οποία καθορίζει την ανάπτυξη των δεικτών της αειφόρου ανάπτυξης.

Η αειφορία στην αξιολόγηση των κανονιστικών επιπτώσεων: από τις αρχές της 17^ης εκλογικής εντολής οι υποχρεωτικές εξετάσεις για τη αειφορία είναι σημαντική για όλες τις νομοθετικές και κανονιστικές προτάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Επειδή αυτό συμβάλλει στην εξαγωγή πολιτικών αποφάσεων στη Γερμανία από τις διαρθρωτικές συνθήκες της παρούσας στιγμής, θα πρέπει να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ισότητα μεταξύ των γενεών και βιώσιμη πολιτική. Με την παρακολούθηση της αειφορίας, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δημιουργεί πιο ανοικτά νόμους και σχέδια κανονιστικών πράξεων. Σε τελική ανάλυση, αυτό επιτρέπει την τακτοποίηση των προτεραιοτήτων. Η παρακολούθηση της αειφορίας σκοπεύει στην εξασφάλιση πλήρους πολιτικής συζήτησης στην κοινωνία.

2.2.5 Τομείς προτεραιότητας για δράση

Η αειφόρος ανάπτυξη δεν μπορεί να επιβληθεί εκ των άνω. Αλλά πιθανότατα η κατάσταση μπορεί να υποβοηθήσει την αποκατάτασή της. Ως εκ τούτου, το 2002 η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προσδιόρισε τα πεδία δράσης. Αυτά αναθεωρήθηκαν και συμπληρώθηκαν με κάθε έκθεση για την πρόοδο. Η τελευταία αναθεωρηση/ συμπληρωση έγινε στην έκθεση προόδου του 2012.

Έκθεση Προόδου 2012

Η έκθεση προόδου του 2012 εξέθεσε τα κύρια θέματα της με παγκόσμια σημασία κατά το έτος της διάσκεψης για τη βιωσιμότητα του ΟΗΕ στο Ρίο ντε Τζανέιρο: οι βιώσιμες επιχειρηματικες πρακτικές, το κλίμα και η ενέργεια, η πολιτική των υδάτων.

• Το κλίμα και η ενέργεια αποτελούν βασικά ζητήματα για την αειφόρο ανάπτυξη. Η προστασία του κλίματος και η προσαρμογή στην αλλαγή είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα στον 21^ο αιώνα. Η θέρμανση κατά περισσότερο από 2 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με την προ-βιομηχανική εποχή, θα έχει σοβαρές συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Ως εκ τούτου, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να μειωθούν από το 1990 μέχρι το 2050 κατά τουλάχιστον 50%.
• Στο πλαίσιο των αποφάσεων για την ενεργειακή πολιτική του μέλλοντος, η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση επιβεβαίωσε το στόχο της για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στη Γερμανία κατά το 2020 έως 40% σε σύγκριση με το 1990. Μέχρι το 2050, η έννοια της ενέργειας έχει ως στόχο να μειώσει τα αέρια κατά 80 έως 95%.
• Σε διεθνές επίπεδο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνεχίζει να διαπραγματεύεται για μια παγκοσμίως εφαρμοστέα, δεσμευτική συμφωνία για το κλίμα. Αυτό προβλέπει, στη βάση μιας δίκαιης κατανομής των βαρών, επαληθεύσιμες δεσμεύσεις για όλες τις σημαντικές πηγές εκπομπής. Επιπλέον, η συμφωνία αυτή θα αποτρέψει τη μετεγκατάσταση της παραγωγής σε χώρες χωρίς αλλαγή του κλίματος. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξετάζει επίσης τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής – τις οικονομικές συνέπειες, τις επιπτώσεις για την ασφάλεια και την ανάπτυξη.
• Η βιώσιμη πολιτική για το νερό είναι ιδιαίτερα σημαντική για το καθαρό νερό ως βασική αρχή της ζωής και ένας από τους σημαντικότερους πόρους μας. Στη Γερμανία, το νερό έχει φτάσει σε υψηλό έως πολύ υψηλό επίπεδο. Οι υψηλές επενδύσεις σε υποδομές, που περιλαμβάνουν την υποδομή των λυμάτων και τα έργα αποκατάστασης των υδάτων έχουν οδηγήσει σε σημαντικές βελτιώσεις στην ποιότητα του νερού στη Γερμανία. Ωστόσο, ο έλεγχος για τη ρύπανση του νερού παραμένει σταθερό καθήκον.
• Η ενιαία χρήση της ιδέας της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων θα εξασφαλίσει τους υδάτινων πόρους για τις μελλοντικές γενιές και θα διατηρήσει την οικολογική ισορροπία των υδάτων ή την αποκατάστασή τους. Η βιώσιμη πολιτική των υδάτων αποτελεί ένα διακλαδικό ζήτημα. Οι βιώσιμες πολιτικές των υδάτων πρέπει να ενισχυθούν παράλληλα με άλλους τομείς της πολιτικής.

2.2.6 Εκπαίδευτικός έλεγχος: Δείκτες

Η επιτυχής διαχείριση περιλαμβάνει ειδκότερα μια επιθεώρηση οποιασδήποτε εξέλιξης επί τη βάσει ορισμένων κριτηρίων και δεικτών. Για το λόγο αυτό, η Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη περιέχει 21 κύρια θέματα των 38 δεικτών. Ο αριθμός των βασικών δεικτών διατηρήθηκε σκόπιμα μικρός: να δοθεί γρήγορα με λίγα στοιχεία μια γενική εικόνα των σημαντικών γεγονότων. Για την ολκληρωμένη ιδέα είναι σημαντικό να εξετάσουμε τους δείκτες όχι μεμονωμένα, αλλά ως σύστημα.

Οι δείκτες σχετίζονται με συγκεκριμένες και - όπου είναι αναγκαίο και δυνατό – με ποσοτικούς στόχους, έτσι ώστε να είναι σημαντικές για τις πολιτικές δράσεις. Είναι απαραίτητη η αντίληψη των κρατικών δημόσιων προσώπων σχετικά με τον δρόμο και τα αναγκαία μέτρα για αυτό. Η στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη περιλαμβάνει την εξισορρόπηση των αντικρουόμενων στόχων και την ευθυγράμμισή τους ο ένας με τον τον άλλο. Για παράδειγμα, η οικονομική ανάπτυξη είναι συμβατή με τους στόχους της προστασίας του κλίματος, αν συνοδεύεται από την αύξηση της αποτελεσματικότητας ή από διαρθρωτικές αλλαγές.

Το 2012, ορισμένοι δείκτες και σχετικοί στόχοι αναθεωρήθηκαν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Τα καθοριστικά κριτήρια ήταν η συνέχεια και η διαφάνεια. Στο πρόγραμμα περιλήφθηκαν χωριστά κάποιοι νέοι στόχοι, όπως μακροπρόθεσμοι στόχοι με την προοπτική για το 2050 στον τομέα της βιομηχανίας παραγωγής ενέργειας / της κλιματικής αλλαγής. Ορισμένοι δείκτες αναθεωρήθηκαν για να αυξήσει ιδιαίτερα η σημασία τους ή για τη συμμόρφωση με τους συμφωνηθέντες στόχους σε επίπεδο της ΕΕ. Για την πιο εντατική οργάνωση του τομέα της δημοσιονομικής βιωσιμότητας, εισήγθησαν δύο νέοι υποδείκτες.

Η επαγγελματικά ανεξάρτητη ανάλυση της εξέλιξης των δεικτών από την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία τον Απρίλιο του 2013 δείχνει μια διαφορετική εικόνα. Στην παρούσα έκθεση των δεικτών της «Αειφόρου ανάπτυξης στη Γερμανία» (Έκδοση 2014), 38 δείκτες δείχνουν την τρέχουσα κατάσταση της βιώσιμης ανάπτυξης στον τομέα του περιβάλλοντος, της οικονομίας και της κοινωνίας. Η έκθεση των δεικτών καθορίζει το βαθμό μέχρι τον οποίο έχουν εκπληρωθεί οι στόχοι της πολιτικής.

Περισσότεροι από τους μισούς από τους δείκτες έδειξαν καλές τιμές τα τελευταία χρόνια. Το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε στην ομάδα των πιο επιτυχημένων δεικτών. Ως συνέχιση της τωρινής ανάπτυξη μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος που έχει τεθεί για το 2020. Στην ίδια ομάδα τώρα βρίσκουμε δύο δείκτες του δημοσίου χρέους (για το δημόσιο έλλειμμα και το διαρθρωτικό έλλειμμα), όταν έχουν εκπληρωθεί τα καθορισμένα όρια. Στη δεύτερη καλύτερη ομάδα προστέθηκε μαζί με άλλους δείκτες η ολοήμερη φροντίδα για παιδιά ηλικίας 0-2 ετών λόγω της καλύτερης ανάπτυξης.

Ωστόσο, ο δείκτης για την παραγωγικότητα των πόρων έχει πέσει στην τρίτη ομάδα, ενώ για παράδειγμα ο δείκτης της έντασης των εμπορευματικών μεταφορών ανέβηκε σε αυτή τη δεύτερη ομάδα. Στη χειρότερη ομάδα βρίσκεται ο δείκτης για τη μελλοντική οικονομική παροχή - με βάση την σχέση της διαμόρφωσης βασικού ακαθάριστου κεφαλαίου σε σχέση με το ΑΕΠ, και ο δείκτης για το μερίδιο των σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών. Αμετάβλητοι, μεταξύ των χειρότερων δεικτών, είναι εκείνοι για το χρέος, την βιοποικιλότητα και την ποιότητα του τοπίου, καθώς και το μερίδιο των μεταφορών στις εσωτερικές πλωτές οδούς στη δραστηριότητα της μεταφοράς αγαθών.

Με τους βασικούς δείκτες της βιώσιμης ανάπτυξης, η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση θέλει να δείξει κάθε δύο χρόνια: πού βρισκόμαστε στο δρόμο προς την αειφόρο ανάπτυξη, ποια πρόοδος έχει σημειωθεί, που υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω δράση.

2.2.7 Διάλογος για τη βιωσιμότητα

Η βιωσιμότητα είναι μια από τις κατευθυντήριες αρχές πολιτικής της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Αλλά δεν είναι μόνο το κράτος και η πολιτική, από κάθε άτομο απαιτείται να εργάζεται για το σκοπό αυτό. Η αειφόρος ανάπτυξη δεν μπορεί να επιβληθεί από το κράτος. Μόνο όταν όλοι οι συμμετέχοντες στην οικονομία και την κοινωνία και οι πολίτες αφιερωθούν στην αιτία τους, η βιώσιμη ανάπτυξη θα πετύχει.

Όταν οι εταιρείες επενδύουν και οι καταναλωτές καταναλώνουν, υποβοηθούν τη διαμόρφωση της μελλοντικής ανάπτυξης. Το ίδιο κάνει και το κράτος με τους νόμους και τα προγράμματά του. Ως εκ τούτου, η δημόσια συζήτηση και η συνεργασία με και μεταξύ των κοινωνικών εταίρων αποτελεί βασικό στοιχείο της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Η βιωσιμότητα υπάρχει στο δημόσιο διάλογο και στη συμμετοχή όλων των πολιτών - είτε στον ιδιωτικό τομέα, στην οικογένεια ή στο χώρο εργασίας και στην καθημερινή ζωή μαζί. Αυτή η υπεύθυνη συμπεριφορά όσων εμπλέκονται στην καθημερινή ζωή συνδέεται στενά με την προϋπόθεση να συμερληφθούν και να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη της κοινωνίας. Η συμμετοχή είναι πολύ σημαντική, δεδομένης της πολυπλοκότητας και της ταχύτητας των κοινωνικών διαδικασιών.

Ως εκ τούτου, αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο για τη συνέχιση της στρατηγικής η συζήτηση με τους εμπειρογνώμονες και το κοινό. Αντίστοιχα, δόθηκαν στη δημοσιότητα τα καλύτερα και τα πρώτα σχέδια της στρατηγικής δόθηκαν στη δημοσιότητα, ή μεταφορτώθηκαν στο Διαδίκτυο οι εκθέσεις για την πρόοδο.. Ο διάλογος συμπληρώνει τον κύκλο των διαβουλεύσεων με τις κοινότητες, τις επιχειρήσεις και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τις περιβαλλοντικές και τις αναπτυξιακές οργανώσεις, τις αγροτικές ενώσεις και τις οργανώσεις των καταναλωτών, καθώς και την επιστήμη και την εκκλησία.

Κατά την ανάπτυξη της στρατηγικής, τα οράματα και οι ιδέες των διαφόρων κοινωνικών ομάδων εκβάλλουν στα περιεχόμενα των εκθέσεων προόδου. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συστάσεις και οι προτάσεις των πολιτών. Έτσι, η στρατηγική είναι το πρώτο πολιτικό πρόγραμμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στο οποίο οι πολίτες συμβάλλουν ενεργά και συνεχίζουν να συμμετέχουν. Στην έκθεση προόδου του 2012 οι πολίτες έχουν άμεσα το λόγο με τις απόψεις τους σχετικά με το διάλογο για την αειφορία (εκθέσεις για τους διαλόγους των πολιτών).

2.2.8 Ο πολιτικός διάλογος σχετικά με την έκθεση προόδου του 2012

Ο εκτενής διαλόγος για την αειφορία ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2010. Στην πρώτη φάση, από τον Σεπτέμβριο έως το Νοέμβριο του 2010, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρουσίασε τις προτάσεις της για τη θεματική εστίαση της νέας έκθεσης προόδου για συζήτηση: «αειφόρος διαχείριση» και «νερό». Η κυβέρνηση κάλεσε επίσης τους ανθρώπους να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με άλλα ζητήματα της πολιτικής της αειφόρου ανάπτυξης.

Στη δεύτερη φάση του διαλόγου από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο του 2011 συζητήθηκε το έργο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης για την έκθεση προόδου του 2012. Πολλοί πολίτες έχουν συμμετάσχει στο διάλογο. Από τον Αύγουστο του 2010, η την ιστοσελίδα επισκέφθηκαν πάνω από 72.000 χρήστες. Καταγράφηκαν περίπου 386.000 μεμονωμένες επισκέψεις σε σελίδες. Οι συμμετέχοντες έδωσαν συνολικά πάνω από 1.600 απόψεις και σχόλια και στις δύο φάσεις. Επιπλέον, λήφθηκαν συνολικά 2.100 θετικές ή αρνητικές αναδράσεις.

Περίπου το 95% των εισφορών ελήφθησαν με απευθείας σύνδεση. Πάνω απ‘όλα, τα θεσμικά όργανα έχουν επιλέξει την οδό των ταχυδρομικών επιστολών για τις παρατηρήσεις τους. Στη συνεδρία του διαλόγου της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας τον Σεπτέμβριο του 2011 οι ενώσεις και οι οργανώσεις είχαν επίσης τη δυνατότητα να εκφράσουν τη γνώμη του σχετικά με την έκθεση προόδου. Τον Οκτώβριο του 2011 πήραν θέση σχετικά με το έργο «Κλίμα και Ενέργεια». Σε όλη την κριτική που εκφράστικε εν μέρει σαφώς με λεπτομέρειες, πολλά σχόλια υποστήριζαν ή καλούσαν για την περαιτέρω ενίσχυση της ιδέας της αειφορίας στην στρατιγική και μέσω αυτής.

2.2.9 Η πρόοδος στην αειφορία

Στις 15 Φεβρουαρίου, 2012, η ​​ομοσπονδιακή κυβέρνηση ενέκρινε την τελευταία έκθεση προόδου σχετικά με την Εθνική Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη. Η βιωσιμότητα έχει γίνει η κατευθυντήρια αρχή της ανθρώπινης δραστηριότητας σε όλους τους σημαντικούς τομείς της κοινωνίας. Αυτό αντανακλάται στους δείκτες και στις πολιτικές δομές.

Για να επαληθευθεί αντικειμενικά που βρίσκεται η Γερμανία, όταν γίνεται λόγος για την αειφορία, η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιεί μια σειρά δεικτών. Για καθένα από αυτούς τους 38 δείκτες από τους κύριους τομείς όπως «ποιότητα ζωής», «δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών», «κοινωνική συνοχή και «διεθνής ευθύνη», η κυβέρνηση έχει διατυπώσει έναν συγκεκριμένο στόχο που πρέπει να επιτευχθεί. Ο υπολογίσμός των τιμών για το βρίσκεται η Γερμανία πραγματοποιειται από την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία.

Για το έτος 2012, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την επιτυχία για τη Γερμανία σε 19 από τους 38 δείκτες αειφορίαςˑ για παράδειγμα σχετικά με τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου ή την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Υπήρξαν θετικές εξελίξεις όσον αφορά την προστασία του κλίματος, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τις οικονομικές επιδόσεις, τα επίπεδα εισόδου των μαθητών, και το ποσοστό απασχόλησης των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας. Η επιτυχία στους υπόλοιπους δείκτες εξακολουθεί να μην είναι ικανοποιητική ή αναμένεται να επιτευχθεί.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ενθαρρύνει τη βιώσιμη επιχείρηση. Η βιώσιμη διαχείριση γίνεται όλο και περισσότερο ένα εμπορικό σήμα. Επειδή για την οικονομία η υψηλότερη αποτελεσματικότητα της ενέργειας και των πόρων είναι ταυτόχρονα και οικονομικά και περιβαλλοντικά επωφελής. Αυτό περιλαμβάνει την υποστήριξη και την προώθηση της έννοιας της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» (ΕΚΕ). Αυτή συνδέει άρρηκτα την υπεύθυνη εταιρική συμπεριφορά με την εθελοντική και την συμπληρωματική αντίληψη της κοινωνικής ευθύνης. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποστηρίζει, μεταξύ άλλων,

• τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις σε δραστηριότητες σχετικά με την ΕΚΕ,
• τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με την εταιρική κοινωνική ευθύνη,
• την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με το θέμα,
• την ανάπτυξη της έννοιας της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης – Κατασκευάζεται στη Γερμανία»,
• την ενσωμάτωση της ΕΚΕ στην εκπαίδευση, την κατάρτιση, την επιστήμη και την επιστημονική έρευνα, και
• την ενίσχυση της ΕΚΕ σε διεθνές επίπεδο και στο πλαίσιο της ανάπτυξης.

2.2.10 Αειφορία του χρηματοπιστωτικού τομέα

Η χρηματοπιστωτική και η οικονομική κρίση οδήγησαν στο συμπέρασμα πόσο σημαντική, ιδιαίτερα στις οικονομικές πολιτικές, είναι η λήψη αποφάσεων, πρώτα απ’όλα σε μακροπρόθεσμη βάση. Οι επιχειρήσεις, όπως είναι τώρα, δεν μπορούν να υπάρξουν περισσότερο. Ως εκ τούτου, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θέλει να σηματοδοτήσει τα επιτεύγματα με την ενοποίηση και την ανάπτυξή τους: έναν διαρθρωτικά ισοσκελισμένο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό το 2014, το μαύρο 2015 και τα πλεονάσματα από το 2016.

2.2.11 Ενεργειακή έννοια για την αειφορία

Με τη νέα έννοια της ενέργειας η κυβέρνηση προσπάθησε να περιγράψει ακόμα το 2010 το δρόμο προς την εποχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το 2011 η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο και η Άνω Βουλή ενέκριναν μια άλλη ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων, επειδή η εμπειρία από το ατύχημα στον σταθμό πυρινικής ενέργεια της Φουκουσίμα χρησίμευσε ως μάθημα ότι ακόμα και η ταχύτερη μετατροπή είναι καλύτερη.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση το 2011 επιβεβαίωσε τους στόχους για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου: θα πρέπει να μειωθούν το 2020 κατά 40% έως το 2030 – κατά 55%, έως το 2040 κατά 70% και έως το 2050 κατά 80 έως 95 τοις εκατό - σε σύγκριση με το 1990. Η κυβέρνηση θέλει να επεκτείνει το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον τομέα του ενεργειακού εφοδιασμού. Παράλληλα, η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας θα πρέπει να μειωθεί έως το 2050 κατά 50% σε σύγκριση με το 2008. Η κατανάλωση ενέργειας αναμένεται να μειωθεί κατά 25%, το 2020 ήδη κατά 10%. Την ίδια στιγμή, το ποσοστό της ανακαίνισης κτιρίων επί του παρόντος έχει περίπου διπλασιάστεί σε ετήσια βάση έως 2% του συνολικού αποθέματος κατοικιών. Και στις μεταφορές η κατανάλωση ενέργειας - σε σύγκριση με το 2005 - θα μειωθεί κατά περίπου 40%.

Η Γερμανία έκανε ένα μεγάλο βήμα για την ανάπτυξη εγκαταστάσεων αιολικής, ηλιακής ενέργειας ή ενέργειας από βιομάζα, από την άποψη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Περισσότερο από το 20% της τρέχουσας παραγωγής προέρχεται από τα συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Αποφασιστικά, η επιτυχία αυτή οφείλεται στο Νόμο περί Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (EEG), ο οποίος προβλέπει σταθερά επιτόκια για τους παραγωγούς πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας. Η Ασφάλεια των επενδύσεων που επιτυγχάνεται με αυτόν οτν τρόπο προκαλεί δυναμική ανάπτυξη σε πολλούς τομείς της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Η ενεργειακή απόδοση είναι ένας άλλος βασικός παράγοντας για την οικονομική λογική, για να επιτευχθεί ένα υψηλό ποσοστό της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και να εκπληρωθούν οι στόχοι όπως ορίζονται στην έννοια της ενέργειας. Και πάλι, υπάρχει αρκετό δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας και ηλεκτρικής ενέργειας. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στηρίζεται στην ευθύνη των επιχειρήσεων και των καταναλωτών.

Στη Γερμανία, η ηλεκτρική ενέργεια εξακολουθεί να είναι σχετικά κοντά στα κέντρα κατανάλωσης. Στο μέλλον, θα είναι πιο αποκεντρωμένη – οι περιοχές πού φυσάει άνεμος ή οι εκτάσεις που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί προηγουμένως θα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλιακής ενέργειας. Για να τροφοδοτείται το δίκτυο με αυτή την ηλεκτρική ενέργεια απαιτείται σύγχρονο και αποτελεσματικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Κυρίως λόγω των σημαντικών επενδύσεων στις υποδομές, οι επιχειρήσεις μετατροπής ή παροχής ενέργειας και οι καταναλωτές έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις. Ο σκοπός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι, ενώ διατηρούνται ανταγωνιστικές τιμές ενέργειας, αξιόπιστη παράδοση και ένα υψηλότερο επίπεδο ευημερίας, η Γερμανία να παραμένει μια από τις πιο βιώσιμες και ενεργειακά αποδοτικές οικονομίες στον κόσμο.