5.1.3. Σύγκριση μεταξύ των κλασικών και των μοριακών προσεγγίσεων

Οι όροι «συμβατικοί» και «μοριακοί» σε σχέση με τη μεθοδολογία της γενετικής τροποποίησης των μικροοργανισμών, όπως ήδη αναφέρθηκε, σημαίνουν αύξηση της γενετικής ποικιλομορφίας τους. Το αποτέλεσμα αυτό επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης κλασικών μεθόδων για τις παραλλαγές που προκαλούνται αυθόρμητα ή από μεταλλαξιγένεση, με υβριδοποίηση, είτε με μεταφορά γονιδίων. Αυτές οι μέθοδοι είναι ανακριβείς, έμμεσες και λιγότερο ισχυρές σε σύγκριση με τις μοριακές. Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν υπάρχει εννοιολογική διαφορά μεταξύ της γενετικής τροποποίησης των μικροοργανισμών με κλασικές και μοριακές τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την τροποποίηση του DNA, και της μεταφοράς γονιδίων.

Το Σχήμα 1 δείχνει την γενετική τροποποίηση των μικροοργανισμών και την οδό εισόδου στο περιβάλλον. Εδώ, οι δύο μέθοδοι είναι ενωμένες, δεδομένου ότι δεν έχει σημασία αν χρησιμοποιήθηκαν κλασικές ή μοριακές τεχνικές στα στάδια της αξιολόγησης στο εργαστήριο, στο χωράφι ή στην εισαγωγή μεγάλης κλίμακας στο περιβάλλον.

Σχήμα 1:

Οι αντίστοιχες βιολογικές αρχές που χαρακτηρίζουν αυτή την έννοια περιλαμβάνονται στις εκθέσεις της EFSA]

• Η κύρια εστίαση κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την εισαγωγή στο περιβάλλον είναι το προϊόν που λαμβάνεται με την τροποποίηση των γονιδίων και την επιλογή, παρά η ίδια η διαδικασία.
• ο χαρακτηρισμός του προϊόντος απαιτεί πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που χρησιμοποιείται, αλλά η φύση της διαδικασίας δεν είναι επαρκές κριτήριο για να αποφασιστεί εάν το προϊόν θα παρακολουθηθεί περισσότερο ή λιγότερο.
• η αντίδραση των μικροοργανισμών που τροποποιηθηκαν με μοριακές και κλασικές μεθόδους βασίζεται στους ίδιους φυσικους και βιολογικούς νόμους. Η γνώσεις που αποκτήθηκαν για τα προϊόντα των κλασικών τροποποιήσεων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση των προϊόντων που λαμβάνονται μέσω μοριακών τεχνικών σε σχέση με την σχετική ασφάλεια και την εκτίμηση των κινδύνων.