1. Giriş

Atık mevzuatı için yeni 2020 AB stratejisi, geri dönüşümün %50’sinin AB fon yatırımları ile yapılmasına imkan vermektedir, böylece birliğin yeni üye devletleri on yıl içinde gerçek geri dönüşüm toplumlarına dönüşeceklerdir.

Atık minimizasyonu, çağımızın en önemli dünya sorunlarından birisidir ve katı atık yönetimi acilen çözülmesi gereken sorunlar hiyerarşisinin en üstüne yerleşmiştir. Bu arada, bu soruna çözüm bulmaya çalışan örgütler, atıkların geri dönüşümü ve yeniden kullanımındaki iş risklerini bütün yanlarıyla göz önünde bulundurmuştur.

Kaynak azaltma ve geri dönüşüm olmak üzere sorunun çözümü iki temel işlemi içermektedir. Geri dönüşüm, çevre kaynaklarını korur ve malzemelerin, atık gruplarına girmesini engeller. Malzemelerin geri dönüşüm maliyetlerini değerlendirmek ve bunları; depolama, yakma, kompostlama vb. gibi atık yönetiminin diğer yöntemleriyle karşılaştırmak için Avrupa Komisyonu ve Avrupa ülkeleri tarafından büyük çaba sarf edilmektedir. Bu iki yöntemin sonuçlarının karşılaştırılması, malzeme geri dönüşümünün en güçlü çevresel faydayı sağladığını göstermektedir.

Her iki durumun faydaları ve getirileri de iş risklerinin değerlendirilmesinde dikkate alınmaktadır. Geri dönüşüm tesislerinin, atık depolama alanlarına boşaltılması gereken atık miktarını azaltma yararının yanı sıra ekonomik, çevresel, sosyal ve ekolojik avantajları da bulunmaktadır. Atıkların geri dönüştürülmesi, düzenli depolama alanlarının ömrünü uzatır ve çevre kirliliğini azaltır. Ayrıca, yeni hammadde yerine geri dönüştürülmüş malzemeleri kullanan birçok üretici vardır.

Atık ile uğraşan kuruluşlar öncelikle aşağıdaki sorunları analiz ederek ve bu sorunlara çözüm bularak başlayabilir ve daha sonra da işlerine devam edebilirler.

Kentsel atıkların yönetiminde aşağıdaki sorunlar tespit edilmiştir:

  • Toplumun, çevre sorunları ile ilgili yeterince bilinçli olmaması,
  • Evsel atıkların yetersiz ayrımı,
  • Katı atıkların ayrılması için araç eksikliği,
  • Karışık kentsel atıkların depolanması için hiçbir ücret alınmaması,
  • Oluşan kentsel atıklarının gözlenmesi için tek tip bir sistemin olmaması,
  • Kentsel atıkların çok düşük seviyedeki seçici depolanması,
  • Kendi yasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen yerel yönetimler için ceza olmaması,
  • Atık geri dönüşüm / azaltma programlarının eksikliği.
  • Sızıntı suların yetersiz arıtımı,
  • Atık içeriğinin sistematik testlerinin olmaması,
  • Atık geri dönüşümü ve yeniden kullanımı için pazar eksikliği,
  • Atık yönetimi için kurum eksikliği,
  • Sağlıksız depolama sahalarının düşük maliyeti ve geri dönüşüm / azaltma / yeniden kullanım tesislerinin maliyetinin, sağlıksız depolama alanlarına kıyasla çok yüksek olması nedeniyle düzenli depolama alanlarının eksikliği.

Atık yağ yönetimi ile ilgili sorunlar

  • Atık yağların, küçük ve orta ölçekli şirketlerden ve evlerden toplanması için yetersiz sistem.
  • Deniz kazalarında oluşan atık yağların depolanması için organize yerlerin eksikliği.

Pillerin yok edilmesi ile ilgili sorunlar

  • Piller, pil çeşitleri ve pillerin çevresel etkileri ile ilgili bilgi eksikliği.
  • Küçük pillerin evlerden toplanması için ülke genelindeki yetersiz sistem.

Tıbbi atıklarla ilgili sorunlar

  • Tıbbi atıkların yönetimi için etkili sistemlerin olmaması,
  • Oluşan tıbbi atık miktarının izlenmesi için bir sistem olmaması,
  • Kullanım süresi dolmuş olan hapların evlerden toplanması için ülke genelinde bir sistem olmaması,
  • Tıbbi atıkların etkileriyle ilgili bilinç eksikliği.

Patlayıcı atıklarla ilgili sorun

  • Patlayıcı atık yönetimi için program olmaması.

LO9 1

Katı atık arıtma sistemindeki mekanik ekipmanlar

 Yukarıda belirtilen genel sorunlar için çözümler şu şekildedir:

  • Çevre çalışmalarında eğitim programlarının geliştirilmesi.
  • Atıkların seçici toplanması,
  • Geri dönüştürülebilir ürünlerin geliştirilmesi,
  • Atıkların azaltılması, geri dönüşümü ve yeniden kullanımına yönelik yeni bir atık yönetim programının geliştirilmesi,
  • Bir kaynak ayırma planının hazırlanması,
  • Geri dönüştürülemeyen ürünler için hedeflerin artırılması,
  • Düzenli depolama alanları için ve depolama maliyetini azaltmak için yeni kurumların bulunması,
  • Sağlıksız atık sahalarının kapatılması,
  • Yasadışı çöp sahalarının yok edilmesi,
  • Yeniden kullanım / geri dönüşüm pazarının oluşturulması,
  • Karışık kentsel atıkların depolanması için ücret talep edilmesi,
  • Biyodegradasyona tabi olan kentsel atık miktarının azaltılması,
  • Tehlikeli evsel maddeler, piller, tıbbi atıklar, patlayıcı atıklar ve atık yağlar için bir atık yönetim planının geliştirilmesi,
  • Önümüzdeki yıllarda depolanan toplam atık miktarını azaltmak için verilerin toplanması ve bir stratejinin planlanması,
  • Atıktan elde edilen enerji geri kazanımının arttırılması,
  • Atık bertaraf yönetmeliklerinin AB standartlarına entegre edilmesi.

next

Dahili Ağ