1.1 Remediasyon Terimleri

Kirlilik, doğal çevre ya da yaşam üzerinde olumsuz bir etkiye yol açması muhtemel olan zehirli ya da kirletici maddelerin boşaltılmasıdır. Kirletici maddeler, bir yerin ya da maddenin (su, hava ya da yiyecek) kullanım için uygunluğunu kaybetmesine yol açmaktadır. İyileştirme, kirlenmiş alanların doğal haline dönmesi için bu sahaları restore eder. Çevresel remediasyon, toprak, su (hem yeraltı hem de yüzey suyu) ve havanın, kirlilikten ya da kirletici maddelerden arındırılmasıdır. Bu atık ürünler, çevreyi restore etmenin yanı sıra insan sağlığının korunması için de bertaraf edilmektedir. Temizlenen bu sahalar, kentsel gelişim için de kullanılabilir. Çevresel remediasyon, bir plan dahilinde ve genellikle insan sağlığı ve çevresel risk değerlendirmelerine dayanan bir dizi yasal koşullara tabidir. Remediasyon projeleri, kirlenmiş sahaların temizliği için çok büyük çaba gösterilen büyük, geniş çaplı projelerden benzin dökülme durumu olan otoyol kazalarının temizlenmesi gibi daha küçük ve daha az maliyetli projelere kadar değişiklik gösterebilir. Remediasyon projeleri, genellikle belirli bir alan için en uygun teknolojinin belirlenmesinin yanı sıra projenin maliyetini belirlemek için yapılan bir saha değerlendirmesi ile başlar.

Çevresel remediasyon, toprak (humus, alt toprak ve tortu), su (yeraltı ve yüzey suyu) ve hava dâhil olmak üzere çeşitli çevresel ortamda gerçekleştirilir. Toprak kirlenmesine, kimyasal kirlenmeler, endüstriyel aktivite ve bazı gübre ve zirai ilaç kullanımı neden olabilir. Toprak kirlenmesi, yeraltı suyunun kirlenmesine yol açan aynı faktörlerin çoğu tarafından oluşmaktadır. Su kirliliği, endüstriyel uygulamaların (madencilik ya da doğalgaz ve petrol sondajı) ve kirleticilerin doğrudan suya salınımı ya da topraktan yeraltına akışının sonucunda oluşabilir. Hava kirliliği, insanların ürettiği herhangi bir maddenin (karbon dioksit (CO2), metan, sülfür dioksit (SO2) ve kloroflorokarbonlar gibi sera gazları) ya da doğal sebeplerin (orman yangınları, volkanik patlamalar, rüzgâr erozyonları, polen dağılması, organik bileşiklerin buharlaşması ve doğal radyoaktivite) atmosfere salınmasıyla ortaya çıkar.

Toprak remediasyonu, toprağı arındırmak ve yeniden canlandırmak için kullanılan stratejileri ifade etmektedir. Su remediasyonu, suyun kirletici maddelerden arındırılması sürecidir. Genellikle, toprak ve yeraltı suyu, aynı kaynaklarla kirletilir (kimyasal dökülmeler, endüstriyel aktivite ve bazı gübre ve zirai ilaçların kullanımı) ve her ikisi de aynı anda iyileştirilmelidir. Hava remediasyonu, havayı kirleten kirleticilerin havadan bertaraf edilmesi sürecidir.

Kirlenmiş bir çevre için olan mevcut remediasyon teknolojileriin-situ (saha içinde) ve ex-situ (saha dışında) olmak üzere başlıca iki gruba ayrılır. In-situ teknolojiler, kirlenmiş maddeye yerinde işlem yapılmasını içerir. Ex-situ teknolojiler ise, kirletici maddelerin asıl yerlerinden alınıp, doğal yerinde ve doğal yerinin dışında temizlendiği bir remediasyon seçeneğidir.  Çevrenin kirleticilerden arınması için çeşitli remediasyon teknolojileri bulunmaktadır. Belirli bir yerde kullanılan metotlar, o yerin özelliklerinin yanı sıra kirliliğin türüne ve boyutuna da bağlıdır. Birçok farklı remediasyon metodu vardır ve yeni teknolojiler düzenli olarak geliştirilmektedir.

Go Backnext

Dahili Ağ