2.4.1 Avrupa Birliği’ndeki Etkileri

Avrupa Birliğinin tüzel kişiliği vardır (md. 47 EUV) ve bu nedenle de ayrıca uluslararası hukuki ehliyeti de vardır. Birlik ayrıca Madde 216 I TFEU (Avrupa Birliğinin İşleyişine ilişkin Anlaşma) ya da Madde TEU (AB Anlaşması) kapsamında uluslararası örgütlerle ya da diğer devletlerle sözleşme ilişkisine girebilir. Bu temelde, AB, 2015 yılına kadar 40’tan fazla uluslararası çevre anlaşmasını onaylamıştır. Bu uluslararası anlaşmalar, AB hukuk düzeninin ayrılmaz bir parçasıdır ve AB genel hukuk ilkeleri olarak AB kurumları ve üye devletler için geçerlidir.

Ayrıca, Lizbon Anlaşması, sadece AB dış politikası için aynı zamanda uluslararası çevre politikası için de kurumsal bir çerçeve yaratmamıştır. Gelecekte, madde 2 II ve Madde 216 ff ile bağlantılı olarak TFEU’nun 191 ff. maddesine göre Birliğin çevre yetkileri belirleyici olacaktır. Bu nedenle, kendi iç yetkilerini etkinleştirmek için uluslararası bir anlaşma gerekirse ya da sonuçları ortak kuralları etkileyebildiği ya da kapsamını değiştirebildiği ölçüde Birliğin dış temsili için AB yetkilendirilmiştir (md. 3 II ve 2 I TFEU). Bu, AB’ye üye devletler için uluslararası çevre politikasında geniş kapsamlı özel yasama yetkisi vermektedir. Madde 218 II TFEU ile bağlantılı olarak madde 216 I’in temelinde, Konsey AB’nin uluslararası müzakerelere başlayıp başlamayacağına siyasi takdir çerçevesinde karar verebilir. Konsey müzakereleri açtığında, müzakerelerin açılışını onaylar ve daha sonra müzakereler için yönergeleri belirler, imzalama yetkisini verir ve en sonunda da anlaşmayı kapatır (Md. 218, II, IV, V ve VI TFEU).