5.3 Αξιολόγηση του επιχειρηματικού κινδύνου από την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση

Οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις επεξεργασίας θα πρέπει να είναι προσεκτικοί με τα τοξικά υπολείμματα όπως γυαλί, πλαστικό, σίδερο και ηλεκτρονικά είδη. Πάνω σε αυτά τα απόβλητα υπάρχει σκόνη, μικρόβια και μολυσμένες ουσίες που οδηγούν σε επαγγελματικές ασθένειες και ατυχήματα. Η επιχείρηση επεξεργασίας αποτελείται από μια σειρά τμημάτων, όπως η αγορά αντικειμένων, σιδήρου και αλουμινίου, φλουδών καρύδας, γυαλίου, πλαστικών υλών, χαρτιού, κ.λπ. Οι εργαζόμενοι εκτίθενται σε κίνδυνο περικοπών από μέταλο και γυαλί, σκόνη, μικροοργανισμούς και μολυσμένες ουσίες.

Οι ασθένειες οι οποίες μπορούν να προκληθούν από αυτό ποικίλλουν από δερματικές, αναπνευστικές και γαστρεντερικές ασθένειες μέχρι καρκίνο και δηλητηρίαση από εξαιρετικά τοξικά βαρέα μέταλλα. Οι εργαζόμενοι μπορούν να υποστούν τραυματισμούς των ματιών από απορρίματα γυαλιού, και είναι πιθανή η απώλεια της ακοής. Η ακατάλληλη στάση του σώματος κατά την μεταφορά βαρέων φορτίων ή η μακροχρόνια ορθοστασία προκαλουν κούραση. Η απροστάτευτη διαδικασία μπορεί να προκαλέσει ατυχήματα και η έλλειψη προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού μπορεί να οδηγήσει σε επαγγελματικές ασθένειες. Υπάρχουν σχέδια για τη μείωση του κινδύνου: προώθηση της χρήσης μέσων ατομικής προστασίας, εργονομικά σχέδια, βελτίωση των συνθηκών εργασίας και πρόβλεψη ιατρικών εξετάσεων. Κατά την εφαρμογή αυτών των σχεδίων, είναι ουσιαστικής σημασίας ο προστατευτικός εξοπλισμός στη διάθεση των εργαζομένων όπως μάσκες, γάντια, υποδήματα ασφαλείας, ρούχα, γυαλιά, ωτοασπίδες και κράνη ασφαλείας.

Οι σκέψεις για τον κίνδυνο εφαρμόζονται συνήθως σε δύο κύριους τομείς:

- Αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον από την έκθεση σε επικίνδυνες χημικές ουσίες,

- Η έλλειψη πολύπλοκων τεχνολογικών συστημάτων.

Η χρήση της αξιολόγησης του κινδύνου στις εγκαταστάσεις για την επεξεργασία αποβλήτων, και ιδίως σε χώρους υγειονομικής ταφής έχει αυξηθεί, αφού κατέστη σαφές ότι όλοι οι χώροι υγειονομικής ταφής, ιδιαίτερα οι χώροι για επικίνδυνα απόβλητα μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές περιβαλλοντικές και υγειονομικές συνέπειες ως αποτέλεσμα διαρθρωτικών και λειτουργικών προβλημάτων. Με την απόκτηση μεγαλύτερης εμπειρίας στους σύγχρονους χώρους υγειονομικής ταφής μεγαλώνει ο αριθμός των διαδικασιών για την αξιολόγηση του κινδύνου που εμπλέκονται σχεδόν σε όλα τα στάδια του κύκλου ζωής του χώρων υγειονομικής ταφής. Στην κατασκευή του χώρου υγειονομικής ταφής η κατανόηση των φυσικο-χημικών και μηχανικών χαρακτηριστικών των υλικών που χρησιμοποιούνται είναι μεγάλης σημασίας. Οι αρχές εκτίμησης του κινδύνου εφαρμόζονται μόνο για τον συνολικό σχεδιασμό, αλλά επίσης σε λεπτομέρειες σχετικά με τα διάφορα υλικά και τις μεθόδους για την εγκατάστασή τους.

Για την αξιολόγηση του κινδύνου στη δομή του χώρου υγειονομικής ταφής, την κατασκευή και τη λειτουργία του θα πρέπει να συζητηθούν τα ακόλουθα στοιχεία:

• Η δομή της μηχανικής στους χώρους υγειονομικής ταφής που λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους,
• Η χρησιμοποίηση προσέγγισεων που είναι προσαρμοσμένες στους κινδύνους, με σκοπό την αξιολόγηση εναλλακτικών σχεδίων,
• Η χρησιμοποίηση τεχνικών εκτίμησης των επιχειρησιακών ζητημάτων που βασίζονται στους κινδύνους,
• Η χρησιμοποίηση προσεγγίσεων του προσαρμόζονται στον κίνδυνο κατά τον καθορισμό των κριτηρίων για την αποδοχή των αποβλήτων.

Στη διαχείριση των αποβλήτων / της ανακύκλωσης που βρίσκονται συχνά συμβάινουν οι παρακάτων καταστάσεις:

• Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες που παράγουν βιομηχανικά απόβλητα μπορούν να παραβιάζουν το νόμο ή να συμμετέχουν σε ακατάλληλη επεξεργασία των αποβλήτων,
• Παράνομοι χώροι υγειονομικής ταφής.

Οι πιο συνήθεις περιπτώσεις και τα βασικά προληπτικά μέτρα / αντίμετρα είναι ως εξής:

• Η λήξη / ανάκληση της άδειας για συμφωνημένες επιχειρηματικές δραστηριότηες που ασχολούνται με την επεξεργασία / ανακύκλωση των αποβλήτων.
• Η έλλειψη ασφάλισης και η παραβίαση των κατευθυντηρίων γραμμών για τη διαχείριση του ελέγχου των βιομηχανικών αποβλήτων,
• Η διαρροή αποβλήρων από εργολάβους, θυγατρικές εταιρείες, δίκτυα διανομής κλπ.,
• Απόβλητα που δημιουργούνται από τις μονάδες που δεν εφαρμόζουν τακτικά τη διαχείριση / ανακύκλωση των αποβλήτων,
• Προϊόντα αποβλήτων που πωλούνται ως χρησιμοποίησημα υλικά.